Muştu bilmeyen zavallı yüreğime muştu ol..Hayalim ol..tut ellerimi..Bu kurak topraklarda bir filiz ol,büyü ..Karanlık geceme güneş ol...Yüreğime bir ses,hayatıma bir anlam..Herşeyim ol...Uyu benimle sonsuzluğa dek,elele,gönül...
Bir yürek niye kanar? Hiç huzur bulamadığından mı,Onmaz yaralarından mı?Başlamadan bitişlerden mi kanar?En çok ne kanatır yüreğimizi?En güvenilir,vazgeçilmezimizin balon gibi sönmesinden mi?Yarım kalmışlıklarımız mı kanatır...
Kime ne?Yedirmişsem uykularımı bir kuşaüşümüşsem bir ağustos gecesikime ne?Boşa kürek çekmişsem,Dost dergahında dost değil, düşman bulmuşsam kime ne?Yorulmuşsam sensizlikte,ve özlüyorsam buram buram senive içim acıyorsa,kalbim...
Kaza sigortası yapmıyorlarmış meğer kırık kalplere pert olmuş yüreğimi kilitledim bir çekmeceye koydum,anahtarı ise denize attım, bir daha kimse lime lime edemesin...
Sensizliğimde,kasımpatları boynunu büktü,ışığımı kaybettim,güneşim,gülüşüm sendin,yarım kaldım şimdi...evimin taş duvarları dile gelse hani,hani bir anlatmaya başlasalar seniüç beş sözcük yeter seni anlatmaya...Oysa sana olan...
Elçiye zeval olmaz eski Onpuntocuları ve aramıza katılmak isteyen herkesi Nilgün'ün sayfasına bekliyoruz.Tüm dostları yeniden görebilmek umuduyla..http://groups.google.com.tr/group/onpuntocular/
Gülüşü kırmızı,düşleri kırmızı olan,Yüreği kocaman...O koca yürekte asi bir sevgi arsızı büyüten,Düştüğümde tutup kaldıran,Sımsıkı tutan elini ben gevşettiğimde bile bırakmayan,Söylenmemiş kelimelerimde beni...
Ben sende ben olmayı sevdim,Issızlığına ortak olmayı,Çırılçıplak beni gösterdim sadece sana..Kimsenin göremediği yaralarımı açıp gösterdim sana,Sen bari arkamdan bıçaklama dedim..Zırhımı ve maskemi çıkardım,...
Dahilikle deliliğin o kesiştiği yerde,Deliliğe övgü düzüldüğü noktada,Hani sen bile övünürsün dahi zekanla içten içe,Oysa uçurumun eşiğindesin bilmiyorsun..Zurnanın zırt dediği yerdesin,Minik beynin sana oyunlar...
Şu son bir kaç gün çok sancılı geçti,OP'tan İpekböceğimizin,İnci tanemizin rahatsızlandığını duyduğumdan beri yerde miyim gökte miyim bilemedim.Telefon trafiği,e-mail trafiği,gözyaşları birbirine karıştı,kenetlendik...Ve biraz evvel güzel...
Sevgide güneş gibi ol, dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol, hataları örtmede gece gibi ol, tevazuda toprak gibi ol, öfkede ölü gibi ol, her ne...
Yeni bir yıla yaklaşırken geçmişte kalan bir yılbaşı gecesini hatırlamak hala içimi acıtıyor.Bir avuç delişmen,çılgın kızın kahkahalarıyla çınlattığı kiminin dansöz gibi zil takıp oynadığı,kiminin ...
Hayat bu!; bazen herşeyini herkesle paylaşmak mümkün değildir,anlatamadıkların boğazında düğümlenir yine de anlatamazsın.Herşeyin bir hatırı vardır edilen bir sohbetin,içilen kahvenin.Herkesin derdi var hepimiz tonlarca sorunla...
İlişkilerin her boyutunda olduğu gibi arkadaşlıkta da menfaat söz konusu olduğunda egoların ağır bastığını acı da olsa bir kez daha öğrendim.Taş gibi oturdu yüreğime ve...
Blog yazmak ayrı, gazetecilik ayrı şeydir ama nedense blogger'lar bunu unutur zaman zaman.Bazıları mizah yazar kendilerine biraz gaz verilince havaya girerler sonra ise ortaya...
Sanal başlamıştı her şey sanal da olsa güzellikleri yüreğine alıp gitmeliydi.Puslu ve karanlık gecenin koynuna doğru ilerlerken yüreğindeki gerçek dostlarının sıcaklığı ona yol gösterirdi, yeterdi...
Çocukluğumuz evimizin bahçesinde geçti, gece yarılarına kadar apartmanın bütün çocukları bahçede oynardık.Mutluyduk.Oyuncaklarımız ,bebeklerimiz,arkadaşlarımız ve bahçemiz vardı.Bir oyuncak bebek uzun süre mutlu olmamıza yetiyordu.Gençliğimizde...
Şimdi Münir Nurettin Selçuk'un "Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın" isimli eserini Timur Selçuk'un sesinden dinlerken düşünüyorum...Hepimizin birer usta dansöz olduğu ve kıvırdığı bu dünyada...
Asla normal bir insan olmadım,olamadım.Çok denedim 12'lerde yatıp uyumayı yok olmadı bir türlü.Beden saatimde bir sorun var ciddiyim tıpta bunun bir açıklaması bile var hatta.Sonradan...
İnsan kendinden kaçabilirmi?Kendine rağmen yaşamak mümkün olabilirmi?Ağlamak,unutmak,ağlayarak yorgunluktan bitmek.Kaçmak,uykuya sığınmak.Uykunun sıcak kollarına.İçki kadehlerinde boğulmak belki de.Unutmanın mümkün olduğu her şekilde...Hayat oynuyor bizimle.Bizler piyonuz haddimizi aşıyoruz...
Hatalar,kaçırılan fırsatlar,belkiler,keşkeler,yanlışlar,yanlış anlaşılmalar,yaralanmalar,dağılmalar büyütüyor belki hamdım piştim yandım ..ama herşeye rağmen kendimi affetmek öyle zorkiL Kendime bile ağır geliyorum .Taş gibi ağırım işte! Taşıyamıyorum...